Kilka słów o jodzie w chorobie Hashimoto

Jod jest absorbowany przez tarczycę z krwi, gdzie w procesie utleniania zostaje zamieniony do postaci aktywnej. W procesie utleniania bierze udział enzym peroksydaza tarczycowa i uwalniany jest nadtlenek wodoru. To właśnie produkt uboczny, czyli nadtlenek wodoru stanowi potencjalne zagrożenie dla tarczycy. Związek ten wykazuje działanie prozapalne i gdy nie jest neutralizowany przez swoje przeciwieństwo czyli antyoksydant jakim jest selen, może powodować uszkodzenia tarczycy. Istotne jest więc aby podaż jodu w diecie była jednocześnie zbilansowana z odpowiednią ilością selenu.

Temat jodu w chorobie Hashimoto należy do kontrowersyjnych, istnieje wiele sprzecznych poglądów dotyczących wpływu tego pierwiastka na zdrowie chorych. Dzieje się tak dlatego, że wiele osób „wrzuca do 1 worka” niedoczynność tarczycy i chorobę Hashimoto, ustalając tym samym jednakowy sposób leczenia tych chorób co jest kolosalnym błędem. Co prawda, faktem jest, że z czasem Hashimoto bardzo często prowadzi do niedoczynności tarczycy, jednak przyczyny wywołujące obie choroby są różne, co powoduje że sposób leczenia obu chorób również powinien być odmienny. Choroba Hashimoto spowodowana jest nieprawidłową reakcją układu odpornościowego, prowadzącą do zniszczenia tego narządu, natomiast niedoczynność tarczycy powstaje najczęściej na skutek usunięcia tego narządu, bądź jego uszkodzenia. Przyczyn uszkodzania tarczycy może być wiele, są to m.in.: niedobory jodu, selenu, uboczne działanie pewnych leków, zaburzenia przysadki mózgowej itd.

Większość wiarygodnych źródeł naukowych odradza osobom z Hashimoto spożywanie dużej ilości produktów bogatych w jod. Dzieje się tak, ze względu na to, że zajęta procesem autoimmunologicznym tarczyca, nie radzi sobie z metabolizowaniem jodu i pierwiastek ten odkłada się w komórkach tarczycy, powodując powiększenie narządu i potęgując uciążliwe dolegliwości takie jak m.in.: zmęczenie, ospałość, brak energii.

 Z tego względu nie zaleca się przyjmowania preparatów jodu oraz spożywania dużych ilości produktów, takich jak:

  • wodorosty morskie, np. w formie sushi- sól
  • ryby takie jak: dorsz, mintaj, halibut
  • Dodatkowo nie zaleca się długich pobytów nad morzem.